Bert van Dijk

Vanmiddag kwam een mailbericht als een bom binnen. Ik las in het onderwerp “In memoriam Bert van Dijk”. Ik kon het in eerste instantie niet geloven en dacht aan een vreemd en verkeerd gekozen afscheidstekst van Bert nav zijn boventalligheid. Tegelijk wist ik dat dit onzin was, het was meer hopen tegen beter weten in. 

Het bericht lezend kwam de schok nog harder binnen. Bert is zaterdagavond overleden, het hoe en waarom is onduidelijk maar in de tekst s stond dat reanimeren niet meer hielp dus denk ik aan iets met het hart. 

Met Bert verliest de wereld een fantastische man, een warm mens met oprechte belangstelling voor de medemens. Ik heb nooit direct met Bert samengewerkt maar wel genoeg om ontdaan te zijn van zijn overlijden. Toos noemde hem ooit een knuffelbeer en dat dekt precies de lading. Iemand die je een geweldige knuffel wilt geven, gewoon om wie hij is. Een geliefd collega en mens. 

Mijn zin was over en ben op tijd naar huis gegaan. Wat maakt dit bericht alle andere plotsklaps onbelangrijk. Waar gaat het om? Ik zou die vraag tot in het oneindige willen repeteren. Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? Waar gaat het om? 

Vind het antwoord maar eens zeg ik tegen mezelf. 

Bert, rust zacht.